welke stad is het begin of eindpunt van veel nijlcruises?
De rivier de Nijl is de belangrijkste bron van water in met name Egypte en Soedan.Egypte is afhankelijk van de Nijl om ongeveer 97% van zijn irrigatie- en drinkwater te verkrijgen.
De rivier de Nijl heeft twee belangrijke zijrivieren: de Witte Nijl en de Blauwe Nijl. De Witte Nijl is de bron van de Nijl zelf of de meest afgelegen bron, terwijl de Blauwe Nijl de bron is van het grootste deel van de hoeveelheid water in de rivier, aangezien deze 68% van het water en slib bevat. De Witte Nijl is langer dan de Blauwe Nijl en vindt zijn oorsprong in het gebied van de Grote Meren in Centraal-Afrika, terwijl de verste zijrivier van de Witte Nijl nog precies onbekend is en zich in Rwanda of Burundi bevindt. De Witte Nijl stroomt naar het noorden door Tanzania, het Victoriameer, Oeganda en Zuid-Soedan, terwijl de Blauwe Nijl ontspringt in het Tanameer in Ethiopië en vanuit het zuidoosten Soedan binnenstroomt. De White en Blue rivieren ontmoeten elkaar ten noorden van de Soedanese hoofdstad Khartoum. De Nijl stroomt door de Soedanese woestijn naar Egypte richting het noorden en passeert de stad Caïro gelegen aan de grote rivierdelta (Nijldelta), vervolgens doorkruist de rivier de steden Damietta en Rosetta en mondt uiteindelijk uit in de Middellandse Zee. Tegenwoordig woont het grootste deel van de stedelijke bevolking van Egypte langs die delen, te beginnen bij de Nijlvallei ten noorden van Aswan.
De rivier de Nijl heeft een zeer oude geschiedenis, aangezien een van de oudste beschavingen ter wereld aan haar oevers ontstond, de beschaving van de farao’s, die meer dan 5000 jaar oud is. Deze beschaving (naast de Soedanese koninkrijken) vertrouwde op de rivier sinds de oudheid, toen landbouw de belangrijkste activiteit was die haar onderscheidde, vooral in Soedan en Egypte.Daarom was de overstroming van de Nijl van groot belang in het oude Egyptische en Nubische leven als goed. Voor de farao’s werd de overstroming geassocieerd met semi-heilige rituelen, en ze vierden de vervulling van de Nijl en verheugden zich over de overstroming. Ze legden deze vieringen ook vast in de vorm van inscripties op de muren van hun tempels en graven en op de piramides om de omvang van hun eerbied voor de overstroming te tonen. Wat betreft het islamitische tijdperk, de heersers besteedden ook aandacht aan de overstroming en ontwierpen de “Nilometer” om de overstroming nauwkeurig te meten, en deze schaal bestaat nog steeds op “Al-Rawda Island” in Caïro.
hee welke stad is het begin of eindpunt van veel nijlcruises?
De ontdekkingsreizigers slaagden er de een na de ander in de bronnen van de Nijl te ontdekken, en de verschillende campagnes slaagden er niet in de bron van de rivier te lokaliseren, aangezien deze reizen vol gevaren waren. Herodotus bezocht de stad Aswan en bereikte zo ver naar het zuiden als de eerste cataract, maar hij vergiste zich toen hij beweerde dat de bovenloop van de Nijl in het westen zou kunnen zijn geweest, in de buurt van het Tsjaadmeer.Toen was keizer Nero, die expedities stuurde om te verkennen de bovenloop van de Witte Nijl, maar ze keerden terug nadat duidelijk werd dat vooruitgaan veel risico’s met zich meebracht. Wat de Arabische geografen betreft, zij spraken in hun boeken tot in detail over de Nijl en zijn bronnen, waaronder Al-Idrisi, die vermeldde dat de rivier de Nijl ontspringt uit een groot meer in het zuiden, en de historicus Taqi Al-Din Al- Maqrizi, Imam Ahmed bin Muhammad bin Abdul Salam Al-Menoufi, Muhammad bin Musa Al-Khawarizmi en Abdullah bin Abdulaziz Al-Bakri, de eerste moslimgeografen in de landen Marokko en Qazwini en anderen.
De Nijl was een inspiratiebron voor dichters, schrijvers en letterkundigen die er in hun boeken en geschriften hoofdstukken aan wijdden. Rondom de rivier waren veel mythen en legenden geweven, waarvan de bekendste de mythe is van de bruid van de Nijl onder de farao’s, die werd versierd en vervolgens in de Nijl werd gegooid als een offer aan de god Hapi, en vervolgens trouwde met de God in de andere wereld.
eind jaren tachtig; De landen in het Nijlbekken kenden droogte als gevolg van de zwakte van de Nijlvloed, wat leidde tot watertekorten en een grote hongersnood in zowel Soedan als Ethiopië.Egypte leed echter niet onder de gevolgen van dit probleem door de grote wateroverlast. reservaten in het Nassermeer achter de Hoge Dam. De Nijl is en wordt nog steeds begeerd door de koloniale machten sinds de negentiende eeuw, toen er veel overeenkomsten werden ondertekend tussen de Nijlbekkenlanden om het water te verdelen, overeenkomsten die de meerderheid van de Nijlbekkenlanden verwerpt en beschouwt als oneerlijke overeenkomsten daterend uit de koloniale tijd.
