kaisa tammi wikipedia?
De levensmissie van gevangenisdirecteur Kaisa Tamme is het verbeteren van de status van vrouwelijke gevangenen. In zijn werk is hij veel droevige verhalen tegengekomen. Kinderen die liegen voor hun ouders en criminelen die niemand kunnen bellen. Een onveilige jeugd heeft Kaisa Tamme doen beseffen: ik kan het goed doen in de gevangenis.
kaisa tamimi wikipedia?
Kaisa en Merja hebben in hun gesprekken alleen hun gemeenschappelijke vader genegeerd. ‘Vader was ziek’, zegt Kaisa. Merja denkt even na en voegt eraan toe: “Maar hij heeft verdomd mooie dochters.” © PEKKA NIEMINEN/OTAVAMEDIA
De zussen Merja Tammi, 63, en Kaisa Tammi-Moilanen, 47, leerden elkaar pas kennen na hun kinderjaren. Ze werden nog steeds belangrijk voor elkaar.
Kaisa Tammi-Moilanen liep heen en weer in haar tuin en huilde. In haar hand had ze een brief waarin stond dat er aangifte was gedaan van de kinderbescherming over haar 12-jarige dochter Pepi. Volgens de auteurs zagen de ouders niet het beste in hun kind en daarom werd de kinderbescherming gevraagd om de zaak te onderzoeken.
Kaisa voelde dat het door de aankondiging nog moeilijker zou worden om hulp te krijgen voor een ernstig ziek kind.
Het was de zomer van 2015.
Uit de verwarde gedachten kwam één optie naar voren. Indien nodig vroeg Kaisa aan Merja Tamme om haar dochter te verbergen.
‘Je zou Peppi niet bij haar thuis zoeken, want maar weinig mensen weten dat we zussen zijn.’
Lees verder
Merja zegt nu dat ze niet zou hebben geaarzeld.
“Ik zou alleen hebben nagedacht over hoe ik het leven zou regelen zodat ik Peppi niet zou zien.”
Je kunt je zus vertrouwen, wat er ook gebeurt in het leven. Dit is echter niet altijd het geval geweest. In de kindertijd kenden Merja en Kaisa elkaar niet.
Freaky krullend hoofd
Merja was 11 jaar oud toen haar vader vertrok naar een andere vrouw. De moeder werd de enige ouder van vier kinderen en de verzorger van Merja’s verstandelijk gehandicapte jongere broer. Het leven was financieel extreem krap. Thuis was de sfeer ook somber, want de scheiding maakte de moeder bitter.
“De vader betaalde geen kinderbijslag of andere hulp.”
Merja leerde al vroeg verantwoordelijkheid te dragen. Het doel was om het zelf te regelen.
“Toen we in armoede leefden, besloot ik dat ik iemand zou worden. Ik wilde me niet wentelen in de ellende van mijn moeder.”
De snelkoppeling naar rijkdom werd gevonden in schoonheidswedstrijden. In februari 1975 werd Merja gekroond tot de eerste erfelijke prinses van Miss Finland. In augustus won ze de Miss Young International Beauty-wedstrijd en kocht met de winst een appartement. In de jaren daarna kreeg hij meer werk aangeboden dan hij aankon.
In 1984 richtte Merja een modellenbureau op. Zonder dat had hij Kaisa misschien nooit ontmoet.
Na de scheiding van de ouders bezochten de andere broers en zussen het nieuwe gezin van de vader, maar Merja ging er maar één keer heen.
“Ik was loyaal aan mijn moeder.”
Op het moment van het bezoek wachtte de nieuwe vrouw gewoon op Kaisa.
Sindsdien zag Merja een foto van de tweejarige Kaisa boven op de kast staan bij het huis van haar moeder, vaders moeder. Het meisje met krullend haar, grote ogen en lange wimpers leek op kindsterretje Shirley Temple. Mamma prees Merja’s schoonheid met veel woorden.
“Ik begon Kaisa te haten. Ik vond hem walgelijk.”